ترجمه فارسى : شخص سفيه اگر به طورى ضعيف است كه بواسطه روزه ماه رمضان مريض مىشود بلكه مجنون مىشود نبايد روزه بگيرد و ملحق به مريض است در حكم اگر چه روزه سبب مرض مىشود بنابراين اگر تا سال آينده نتوانست قضاى آن را بگيرد بايد براى هر روز يك مد طعام يعنى ده سير گندم يا آرد و يا نان و مانند اينها به فقير بدهد . سؤال 89 . اگر كسى بواسطه عذرى روزه ماه رمضان را نگرفت بعداً عذر او بر طرف شد ولى عذر ديگرى پيش آمد كه نتوانست قضاى روزه رمضان را بگيرد مثل اين كه زنى باردار شد يا بچه شير مىدهد كه براى او روزه ضرر دارد آيا كفاره تأخير قضاى ماه رمضان بر او هست يا خير ؟ جواب : اگر در گرفتن قضا كوتاهى نكرده و قصد ترك آن را نداشته و چنين اتفاقى بيفتد كفاره تأخير بر او واجب نيست اگرچه احتيط مستحب در اداى آن است . سؤال 90 . آيا كسى كه روزه واجب بر اوست مىتواند روزه استيجارى بگيرد يا خير ؟ جواب : اگر روزه واجب معينى مثل روزه نذر روز معين و يا قضاى روزه ماه رمضان كه وقت آن تنگ است و تأخير آن جايز نيست به گردن او نباشد مىتواند روزه استيجارى بگيرد و اّلا واجب معين مقدم است . كفارات سؤال 91 . در كفاره‌هاى مرتبه حد عجز و عدم وجدان كفاره‌اى كه رتبه‌اش مقدم است چه چيز است ؟ آيا بايد خرج سال خود را به اضافه مقدار كفاره فعلًا يا قوت داشته باشد يعنى غنى باشد تا كفاره در آن مرتبه بر او واجب باشد يا كافى است كه به مقدار قوت يك شبانه روز خود و عيالش را با ساير مؤونات زندگى يك شبانه روز از لباس و مسكن و غيره داشته باشد و در اصل دادن كفاره هم ملاك كدام است ؟